Το ''σφάλμα'' της Δημουλά και η ''ιερή αγανάκτηση''

Παρακολουθώ κι εγώ τη λυσσώδη αντιπαράθεση με αφορμή τις ''ρατσιστικές'' δηλώσεις της Κικής Δημουλά. Τρικυμία εν ποτηρίω.Στην ουσία αλλού είναι η καρδιά του ζητήματος.

Το ''σφάλμα'' της Δημουλά είναι πως δεν είναι και δεν δήλωσε ποτέ αριστερή. Η ποίησή της [που κάποιοι και κάποιες[!]  με χλευασμό χαρακτηρίζουν ''ποίηση της εμμηνόπαυσης'' ,δλδ. ήσσονος σημασίας ποίηση..., είναι υπαρξιακή ποίηση. Προφανώς καθένας δικαιούται να έχει την άποψή του για οποιαδήποτε μορφή τέχνης και  για αυτούς που την υπηρετούν. Να ξέρουν όμως για  τι μιλούν.

Η Δημουλά έτσι πορεύεται, έτσι γράφει και δεν λανσαρίστηκε ποτέ ως ''Νταλάρας'' στο χώρο της ποίησης, ούτε ως ηγερία καμιάς επανάστασης, ούτε ως ''πνευματικός ταγός''.

 Αν η Δημουλά ''χαρίζεται'' στο ρατσιστικό- ναζιστικό στρατόπεδο επειδή μίλησε όπως μιλάει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων που βίωσε και βιώνει την, μεθοδευμένη εν πολλοίς, κοινωνική αντίδραση εναντίον των μεταναστών ,τότε οι αριστεροί που βγαίνουν στα κοινωνικά δίκτυα και ξεσπαθώνουν εναντίον της, να ξέρουν ότι στέλνουν όλο αυτό τον κόσμο στην αγκαλιά της χρυσής αυγής.

Αν η Δημουλά είναι ρατσίστρια τότε ρατσιστές είναι εκατοντάδες κάτοικοι της Κυψέλης και άλλων περιοχών ,κυρίως ηλικιωμένοι, που αυθόρμητα μιλούν για τα βιώματά τους .

 Κανείς δεν τους εξήγησε ότι για τις χιλιάδες μετανάστες νόμιμους και μη, φταίνε οι κυβερνήσεις που ψηφίζουν τόσα χρόνια ,που με την αδράνειά τους, μετέτρεψαν τη χώρα σε φυλακή ψυχών, ντόπιων και ξένων.

Με αφορμή τη Δημουλά, βγήκε στον αφρό  η αμάθεια, η καφρίλα, το πολιτιστικό επίπεδο , κυρίως χρηστών των κοινωνικών δικτύων. Η απαξίωση των γέρων [τι λέει  η κωλόγρια...''] , η  επιδεικτική άγνοια της ποίησης και του ποιητικού έργου [''ποια είναι αυτή η Δημουλά''] και η παντελής έλλειψη διάθεσης για ουσιαστικό διάλογο. Βρισιές και ανάθεμα.

Στο θέμα το μεταναστευτικό η αριστερά σε όλες της τις εκφάνσεις άργησε πολύ να αντιληφθεί τι παίζεται. Έτσι την ''ευκαιρία'' για ιδεολογική -πολιτική δουλειά ανέλαβε η χρυσή αυγή καλλιεργώντας τα βαθύτερα ένστικτα αυτοσυντήρησης , σε περιοχές όπου ο βίαιος συγχρωτισμός με ξένους ,ανέτρεψε τον τρόπο ζωής τους .Χρυσή αυγή , επίορκοι αστυνομικοί, κάθε είδους κυκλώματα δουλεμπορίου βρήκαν τη χρυσή ευκαιρία να δράσουν και να επιδράσουν στον κόσμο.

Με ''αντιφασιστικές επιτροπές΄΄΄στις γειτονιές δεν μπορείς να καταπολεμήσεις το ρατσισμό και το ναζισμό, και προφανώς ούτε τις λανθάνουσες τέτοιες αντιλήψεις λόγω άγνοιας ή απελπισίας.

Λείπει το σκύψιμο στο καθημερινό πρόβλημα, ο προσανατολισμός και το σκίσιμο της κουρτίνας που εμποδίζει τον απλό πολίτη να δει την αλήθεια.

Με αφορμή τη Δημουλά και την ''ιερή αγανάκτηση'' των ακραιφνών αντιρατσιστών, ωφέλιμο θα ήταν μια νέα ανάγνωση της κοινωνικής πραγματικότητας και μια νέα προσέγγιση των κινηματικών ή άλλων πρωτοβουλιών εναντίον του ρατσισμού. Αλλά και ένας αναστοχασμός  πάνω στην ίδια την ποιητική δημιουργία με κριτήρια αισθητικά , όχι με τον παροξυσμό της ιδεολογικοποίησης των πάντων.

Πρώτο βήμα, παραδοχή της ήττας

Τα τελευταία τέσσερα χρόνια που κυλούν βασανιστικά για εκατομμύρια ανθρώπους σε αυτή τη χώρα καταναλώθηκε πολύ ''μελάνι''  και  φαιά ουσία  σε αναλύσεις κομμάτων,συλλογικοτήτων, αριστερών οικονομολόγων γιατί φτάσαμε ως εδώ και πώς θα βγούμε απο το βαθύ πηγάδι που εχουμε πέσει.
Οι εκτιμήσεις και οι απόψεις ποικίλουν ανάλογα απο τη σκοπιά που διαχειρίζεται τα θέματα ο καθένας.
Αυτό που δεν λέγεται  η τουλάχιστον δεν εχει δημοσιοποιηθεί  με παρρησία ,είναι η ήττα του λαικού κινήματος και των πολιτικών που δεν μπόρεσαν να αντισταθούν η να συμβάλουν στην αναχαίτιση της επέλασης των βαρβάρων  που ισοπέδωσε ο,τι είχε κατακτηθεί εδω και εναν αιώνα .

Αν δεν ξεκινήσεις απο την παραδοχή μιας πραγματικότητας πώς θα την αντιμετωπίσεις;
Εξ ου και η συνέχιση ίδιων πρακτικών, ακόμη και ίδιας φρασεολογίας  που είχαν αντίκρυσμα σε παλιότερες , προ Αρμαγεδώνα, εποχές.
Δεν αναφέρομαι στις μηνιαίες λιτανείες -πορείες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ,τις οποίες ακολουθούν αριστερά κόμματα [σύριζα]  και συνδικαλιστικές παρατάξεις,ούτε στις υγειονομικά περίκλειστες συνάξεις του ΚΚΕ.
Αναφέρομαι στην επαναστατική γυμναστική  της ριζοσπαστικής εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που δεν εχει ως αποτέλεσμα την μαζική προσέλευση του κόσμου κι ομως κάποιοι τη συνεχίζουν απτόητοι για την τιμή των όπλων.
Η διαπίστωση οτι οι εργαζόμενοι, πολύ δε περισσότερο οι άνεργοι δεν ΄΄ξεκουνιούνται'' , δεν οργανώνονται, μένει πικρή διαπίστωση. Την περίπτωση να μην πείθουν αυτά που τους λένε, να μην βλέπουν αξιόπιστη πρόταση και προοπτική δαν φαίνεται να την εξετάζουν σοβαρά, αν κρίνει κανείς απο διακηρύξεις, αναλύσεις, πρακτικές.
Το ενδεχόμενο ,μέσα σε αυτές τις πρωτόγνωρες συνθήκες ,να μην επαρκούν τα παλιά εργαλεία ούτε για την ερμηνεία του φαινομένου ούτε για την υπέρβασή του δεν φαίνεται να τυγχάνει σοβαρής μελέτης.

Ακολουθώντας το ασφαλές μονοπάτι ''συνεχίζουμε  αυτά που ξέραμε'' , απλώς εξασφαλίζεται μια ψυχολογική ισορροπία , η συνέχιση ενός τρόπου ζωής ,σεβαστού , αλλά όχι πολιτικά αποτελεσματικού. Βοά η πραγματικότητα .

Η παραδοχή οτι το λαικό κίνημα ηττήθηκε, οτι χάθηκαν ευκαιρίες , χωρίς να παραβλέπονται  φυσικά οι αντικειμενικές  τρομακτικές δυσκολίες, είναι η απαρχή για ουσιαστική θεώρηση και αντιμετώπιση της παρούσας κατάστασης. Κι εδω το λόγο έχει η γενναιότητα, η υπέρβαση , η ανατροπή στη σκέψη ,η λυτρωτική  διεργασία ξανακοιτάγματος έσω και έξω.

''Καβάφης : Κρίση, Παρακμή, Ουτοπία, Αριστερά» 3 & 4 Απριλίου 2013

Το Τμήμα Πολιτισμού του Μετώπου Αλληλεγγύης και Ανατροπής,
με αφορμή τα 150 χρόνια από τη γέννηση του Καβάφη,
σας καλεί στο αφιερωματικό διήμερο

«Καβάφης : Κρίση, Παρακμή, Ουτοπία, Αριστερά»
Την Τετάρτη 3 Απριλίου και την Πέμπτη 4 Απριλίου στις 8μμ

Στα γραφεία του Μετώπου, Σολωμού 13 (2ος όροφος), Εξάρχεια.

Πρόγραμμα :

Περάστε απο το αστυνομικό τμήμα για το DNA σας!

 πηγή  

Επιτροπή πρωτοβουλίας για τη δημιουργία Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας
http://ekedde.wordpress.com

Η προσαγωγή ατόμων στο αστυνομικό τμήμα Ιερισσού προς το σκοπό της συλλογής γενετικού υλικού με την απειλή της απείθειας συνιστά βαρύτατη παραβίαση των δικαιωμάτων τους πέρα και έξω από κάθε διάταξη νόμου. Πέραν του ότι η υποχρεωτική συλλογή γενετικού υλικού συνιστά παραβίαση του δικαιώματος στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια (2§1 Σ) η συλλογή γενετικού υλικού επιτρέπεται κατά το νόμο (200Α ΠΚ) μόνο στην περίπτωση όπου υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις τέλεσης από το άτομο βιαίου κακουργήματος ή σεξουαλικού εγκλήματος ή συμμετοχής σε εγκληματική οργάνωση. Πρέπει συνεπώς να έχει προσλάβει το άτομο την ιδιότητα του κατηγορουμένου, ενώ κάτι τέτοιο δεν έχει συμβεί στην προκείμενη περίπτωση.

Kίνηση για τις ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα του καιρού μας

ΥΠΟΓΡΑΦΟΥΜΕ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

[ekedde.wordpress.com]

Τον Ιανουάριο του 2013, στην Αθήνα, συνεδρίασε για πρώτη φορά η Επιτροπή Πρωτοβουλίας για τη δημιουργία Κίνησης για τις Ελευθερίες και τα Δημοκρατικά Δικαιώματα της Εποχής μας (ΕΚΕΔΔΕ). Το πρώτο δεκαπενθήμερο του Μαρτίου θα πραγματοποιηθεί η ιδρυτική συνέλευση της Κίνησης. Σκοπός μέχρι τότε να έχουν συγκεντρωθεί πάνω από 300 υπογραφές.


Υπογράφουμε υπέρ μιας Κίνησης για τις λαϊκές ελευθερίες και τα δημοκρατικά δικαιώματα της εποχής μας

| Online Petition
http://www.gopetition.com/petitions/%CF%85%CF%80%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%AC%CF%86%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%85%CF%80%CE%AD%CF%81-%CE%BC%CE%B9%CE%B1%CF%82-%CE%BA%CE%AF%CE%BD%CE%B7%CF%83%CE%B7%CF%82.html

Μην καταντήσουμε Ελλάδα...

6/2/2013 Atenas. Imágenes Espeluznantes del país que representa nuestro futuro. Reparto de comida en la calle. ¿Esto queremos para España?

 Αθήνα. Ανατριχιαστικές εικόνες, αντιπροσωπευτικές του μέλλοντός της χώρας μας. Διανομή τροφίμων στους δρόμους. Αυτό θέλουμε για την Ισπανία;


pηγή https://www.facebook.com/yonopago

O τελικός συμβιβασμός

(Μ. Χατζιδάκις - Ο τελικός συμβιβασμός)

I
Τα πρώτα νέα κυκλοφορούν στις έκτακτες εκδόσεις.
Ο κυβερνήτης κυβερνά τους αστυνόμους.
Η αναρχία κυβερνά τον κυβερνήτη.
Ζήτω το έθνος, η πατρίδα και το σπίτι.
Αλαλαγμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε...
Ο τελικός συμβιβασμός.

II
Κι ο τελικός συμβιβασμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός
κι ούτε ψωμί ούτε νερό,
οι νέοι τρέφονται με σκόνη.

Ο τελικός συμβιβασμός.
Στην πολιτεία κατοικούν οι δολοφόνοι,
ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε ο τελικός συμβιβασμός.
Κι ο τελικός συμβιβασμός.
Ο πληθυσμός είναι νεκρός
κι ούτε ψωμί ούτε νερό,
οι νέοι τρέφονται με σκόνη.

Ο τελικός συμβιβασμός.
Στην πολιτεία κατοικούν οι δολοφόνοι,
ο πληθυσμός είναι νεκρός.
Έγινε ο τελικός συμβιβασμός.

Kείμενο κατά της επιστράτευσης των εργαζομένων στο Μετρό

Δεκάδες εργαζόμενοι, επιστήμονες και καλλιτέχνες, συνυπογράφουν κείμενο -   κάλεσμα με το οποίο δηλώνουν τη στήριξή τους στον αγώνα των εργαζομένων στο Μετρό και αντιτίθενται στην απόφαση της κυβέρνησης για πολιτική επιστράτευσή τους.

ΟΧΙ ΣΤΗ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Το κυβερνητικό μπλοκ ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ για να επιβάλλει την πρωτόφαντη αντιλαϊκή πολιτική του είναι αποφασισμένο να συνθλίψει με κάθε μέσο κάθε αντίδραση, που στοχεύει στην υπεράσπιση των στοιχειωδών κατακτήσεων των εργαζομένων και εν προκειμένω των συλλογικών τους συμβάσεων, κάθε  εναντίωση στο ξεπούλημα του δημόσιου  πλούτου στους ιδιώτες , κάθε άρνηση υποταγής στα κελεύσματα της ΕΕ και του ΔΝΤ.

Η πολιτική επιστράτευση των εργαζομένων στο Μετρό   αποτελεί σαφή αντιδημοκρατική εκτροπή εκ μέρους της κυβερνητικής συντεχνίας,   πλήττει ολόκληρη την κοινωνία.

Παράβολο 20 ευρώ για ρύθμιση οφειλών στην εφορία!

[αφιερωμένο στον Στουρνάρα και τα επιτελεία του]

Το δίλλημμα  ή θα πληρώσω εφορία και χαράτσια ή θα επιβιώσω, είναι το δίλλημμα των ημερών.
 Η απάντηση βρίσκεται στις ληξιπρόθεσμες ανεξόφλητες οφειλές προς το δημόσιο εκατομμυρίων πολιτών. Κουτσά - στραβά επιβιώνουμε και ουκ αν λάβοις απο του μη έχοντος.

Γι αυτό άρχισαν να καταφθάνουν απειλητικά  ραβασάκια '' ελάτε να εξοφλησετε τα χρέη σας'' αλλοιώς...θα προβούμε στα νόμιμα...Σαν να απευθύνονται σε φοροφυγάδες  και οχι σε πολίτες που ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ να πληρώσουν τους υπερφόρους.
Για αυτό άρχισαν να πληθαίνουν οι προειδοποιήσεις [μεσω δημοσιευμάτων] για κατασχέσεις κλπ.
Τρομοκρατήστε τους τρομοκρατημένους.

Το ωραίο είναι πως όταν πας στην εφορία για ρύθμιση οφειλών [να δωσεις σε δόσεις τη ''βεβαιωμένη οφειλή''] σου ζητάνε να δώσεις 20 ευρώ νέο χαράτσι ''προς όφελος του δημοσίου''. Δεν φτάνει που με χίλια ζόρια αρχίζεις να πληρώνεις την πρώτη δόση και βλέπουμε, σου λέει πάρτου και 20 ευρω τώρα που τον βρήκαμε τον φ0ρ0φυγάδα....Να μαζέψουμε ευρω το ευρω απο τη μαρίδα γιατί το μεγάλο ψάρι δεν το αγγίζουμε...

Αυτη ..την ''ιδέα'' του εικοσάρικου ποιός μπακάλης -συμβουλος την είχε άραγε;

Πού πάει η φιλανθρωπία οταν ''περισσεύει''...

Η μιντιακή φρενίτιδα με μπόλικη λιγωτική σάλτσα για να εκτοξευθεί το φιλάνθρωπο συναίσθημα του λαού, μέρες που είναι , κόπασε...

Βουνό τα πακέτα και οι σακούλες στο Σύνταγμα ,ουρές οι απελπισμένοι με απλωμένο το χέρι .

Εικόνες ξεφτίλας ,μιας χώρας ξεπουλημένης, ενος λαού σε απόγνωση .

Περίσσεψε η φιλευσπλαχνία και η  τηλεοπτική σούπα αγάπης προς τον άπορο πλησίον. Περίσεψαν και κάτι δέματα που φορτώθηκαν ή μάλλον πετάχτηκαν στο σκουπιδοτενεκέ του δήμου Αθηναίων ...

  Φιλανθρωπίας εγκώμιον  η παρακάτω φωτό

To ''πνεύμα των χριστουγέννων'' και η κυβέρνηση -Ηρώδης

της Τασίας Σταματοπούλου

 πηγή tometopo.gr

Καρικατούρα κλίματος γιορτών στην πρωτεύουσα . Στην Πατησίων το ενα στα δύο καταστήματα που έμειναν ανοιχτά πασχίζουν με  λαμπιόνια και στολίδια, απομεινάρια   άλλων  καιρών, να δώσουν χαρούμενη νότα .Να προσελκύσουν τα νεόφτωχα πορτοφόλια.

Στα μπαλκόνια ξετιλύχτηκαν φωτεινές σειρές  που διασχίζουν το βράδι το σκοτάδι  των δρόμων πασχίζοντας να θυμίσουν  γιορτή και χαρά. Για τα παιδιά, τουλάχιστον.

Μέσα στα σπίτια το ''πνεύμα των Χριστουγέννων'' τουρτουρίζει.

Κλίμα αισιοδοξίας και ανάτασης πως, οπου νάναι θα σημάνει άναπτυξη...καλλιεργούν επι ματαίω κυβερνητικοί καραγκιόζηδες και  σαλτιμπάγκοι των Μέσων εξαπάτησης. Γελοίοι χλευάζουν ενα λαό που έχει γονατίσει . Που αγωνίζεται να έχει το καθημερινό φαγητό και λίγη ζέστη για τα παιδιά του.

Η φιλανθρωπία [οι φίλοι του ανθρώπου...] αναλαμβάνει να ντύσει και να ψυχαγωγήσει  ...

Την ίδια ώρα , και μέσα στο ''πνεύμα των Χριστουγέννων'' εξαπολύεται πογκρόμ εναντίον βρεφών, νηπίων και αγένητων.

Κοινωνικό Κατάστημα ΕΔΟΕΑΠ: Νοιάσου και μοιράσου! Τώρα είναι η ώρα

Το Κοινωνικό Κατάστημα Αλληλεγγύης του ΕΔΟΕΑΠ είναι έτοιμο. Βρίσκεται στον 3ο όροφο του κτιρίου του ΕΔΟΕΑΠ, στην οδό Ορμηνίου 38. Για να λειτουργήσει χρειάζεται τη δική σας συμμετοχή, προσφορά και δράση. Χαρίστε λίγο από το χρόνο σας και αντικείμενα που εσείς πλέον δεν χρειάζεστε αλλά μπορεί να είναι χρήσιμα σε συναδέλφους που τα έχουν ανάγκη.
Ας κάνουμε την αλληλεγγύη πράξη! Χαρίστε στο Κοινωνικό Κατάστημα του ΕΔΟΕΑΠ ρούχα, τρόφιμα, βιβλία, παιχνίδια για τους συναδέλφους μας και τις οικογένειές τους, που έχουν ανάγκη.
Ο ΕΔΟΕΑΠ σας προσκαλεί να γίνετε συνοδοιπόροι στις δράσεις κοινωνικής αλληλεγγύης και προσφοράς που αναλαμβάνει, με σεβασμό και ευθύνη, χάριν των συναδέλφων μας και των οικογενειών τους που δοκιμάζονται από την οικονομική κρίση και την κρίση στα ΜΜΕ.

Στόχος μας είναι να στηρίξουμε τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ και τις οικογένειές τους, που πλήττονται από την κρίση, την ανεργία, τη συρρίκνωση των εισοδημάτων τους.
Τα είδη που θα συγκεντρωθούν από τις ευγενικές προσφορές όλων μας, θα είναι διαθέσιμα σε:
όλους τους δικαιούχους Ειδικού Βοηθήματος Κοινωνικής Αλληλεγγύης, ΕΒΚΑ – ΕΔΟΕΑΠ
όλους τους δικαιούχους πολυτεκνικών και μονογονεικών επιδομάτων ΕΔΟΕΑΠ
όλους τους δικαιούχους βοηθημάτων παραπληγίας, Σκλήρυνσης Κατά Πλάκας και Νεφροπαθών ΕΔΟΕΑΠ
Όλοι οι παραπάνω άνεργοι ή και εργαζόμενοι ανήκουν πλέον στις ιδιαίτερα ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.
Σε αυτή την προσπάθεια να στηρίξουμε αυτούς τους ανθρώπους του Κλάδου μας πρέπει να είμαστε όλοι μαζί. Έχουμε ανάγκη  την παρουσία, την προσφορά και το χρόνο σας για τη Φροντίδα των Ανθρώπων μας.
ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΩΝ
Ελάτε στο Κοινωνικό Κατάστημα Αλληλεγγύης, στο παλαιό κτίριο του ΕΔΟΕΑΠ (Ορμηνίου 38, 3ος όροφος),καθημερινά από τις 12 το μεσημέρι έως τις 18:00 (εκτός Σαββάτου και Κυριακής) και χαρίστε:
Ρούχα και παπούτσια για παιδιά και ενήλικες
Παιχνίδια κάθε λογής και για κάθε ηλικία
Σχολικά είδη
Βιβλία
Μικρές ηλεκτρονικές και ηλεκτρικές συσκευές, σε καλή κατάσταση
Φάρμακα, που θα φροντίσουμε με τους γιατρούς μας να χορηγούνται υπεύθυνα
Τυποποιημένα τρόφιμα μακράς διάρκειας (αλεύρι, ζυμαρικά, ρύζι, όσπρια, γάλα, ζάχαρη, λάδι, κλπ)
Κλινοσκεπάσματα κάθε είδους
Ή ότι άλλο νομίζετε ότι μπορεί να φανεί χρήσιμο και εσείς ή οικογένειά σας δεν χρησιμοποιείτε ή έχετε στοιβάξει στις ντουλάπες και την αποθήκη σας.
Παρακαλούμε θερμά τα ρούχα που θα προσφέρετε να είναι πλυμένα και καθαρά, να μην είναι σκισμένα ή σε κακή κατάσταση, τα παιχνίδια να μην είναι σπασμένα, τα βιβλία να μην είναι φθαρμένα και όλα τα αντικείμενα να είναι σε καλή κατάσταση και έτοιμα να αξιοποιηθούν.
ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΕΛΩΝ
Σας προσκαλούμε να προσφέρετε λίγο από το χρόνο σας και να γίνετε εθελοντές στο Κοινωνικό Κατάστημα Αλληλεγγύης του ΕΔΟΕΑΠ, όπου είναι διαμορφωμένος ένας όμορφος και καθαρός χώρος που θα φιλοξενήσει τις προσφορές σας.
Τώρα είναι η ώρα
να δείξουμε τη φροντίδα και την αγάπη όλων για όλους!

Θα ήταν χαρά μας αν μπορούσατε να εξοικονομήσετε λίγη ώρα για να βοηθήσετε στη διαλογή, στην τακτοποίηση, στην ταξινόμηση των αντικειμένων και να προσφέρετε με τις ιδέες και τις προτάσεις σας στην προσπάθεια να γίνει το Κοινωνικό Κατάστημα Αλληλεγγύης του ΕΔΟΕΑΠ ένας χώρος που θα προσφέρει ουσιαστική υποστήριξη στους συναδέλφους μας, που την έχουν ανάγκη. Τώρα είναι η ώρα!
Οι εθελοντές και οι εθελόντριες δηλώστε συμμετοχή στο Γραφείο Εξυπηρέτησης Ασφαλισμένων τηλ. 210 7264700 επιλογή 3, στη Γραμματεία Υποδοχής του κτιρίου της οδού Ορμινίου τηλ. 210 7264342 ή στο e-mail info@edoeap.gr.
Όσοι έχετε είδη να προσφέρετε , μπορείτε να επικοινωνείτε με την κα Ντιάνα Ηλιάδη τηλ.210 72 64 461 ώρες 10.00-18.00 στο Κοινωνικό Κατάστημα του ΕΔΟΕΑΠ, Ορμινίου 38 / 3ος όροφος.
Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,
To Διοικητικό Συμβούλιο του ΕΔΟΕΑΠ

Μια θέση στο Δαφνί, παρακαλώ, κ.Λαυρεντιάδη

Δεν συγκρατώ αριθμούς και μάλιστα ιλιγγίωδεις, ουτε δικογραφίες ,ουτε κατηγορητήρια.Πιάνω το κύριο.
Στην περίπτωση ''Λαυρεντιάδη'' αυτο που αντελήφθην είναι πως ,αμα είσαι λαμόγιο υψίστης [υπο]στάθμης, με επιστήθιους φίλους αξιωματούχους της κυβέρνησης, τρωκτικά πάσης εποχής , δεν υπάρχει περίπτωση :
α] να πληρώσεις με φυλακή
β]να επιστρέψεις ο,τι  εκλεψες και αν εκλεψες δημόσιο χρήμα

Kατά κακή μου τύχη δεν τυγχάνω στην ως άνω περίπτωση.
Αντιθέτως ανήκω σε 'κείνη την τραγική κατηγορία που, αμα δεν πληρώσω εφορία θα μου πάρουν και τα ....πέδιλα., και οχι του  σκι.

Τελευταία με΄απασχολεί δε πολύ το δίλημμα : Nα ξοδέψω για την καθημερινή διατροφή ή να σπεύσω να πληρώσω  την ''αλληλεγγύη'';΄Το χαράτσι;΄Τον υπερφόρο στο διαρκώς μειούμενο εισοδημά μου;
Να δώσω ''χαρτζιλίκι'' στα άνεργα παιδιά μου ή να ''βοηθήσω'' το Στουρνάρα να σώσει την παρτίδα;[πατρίδα;]

Ακρη δεν βρίσκω και καταλήγω στο συμπέρασμα πως, αν  αρχίσει η εφορία τις κατασχέσεις και την παρακράτηση οφειλών απο την πηγή ων εισοδημάτων μου [που βαίνουν μειούμενα επαναλαμβάνω] κι επειδή δεν εχω σκοπό να αυτοκτονήσω, ζητώ απο τον κ.Λαυρεντιάδη να μου συστήσει τον ψυχίατρο που απεφάνθη πως ειναι  ανάγκη να εγκλεισθεί στο Δαφνί.

Ετσι [νομίζω] θα γλυτώσω το σπίτι μου , θα εχω τζάμπα φαγητό [για θέρμανση δεν ξέρω, αυτο με απασχολεί ομολογουμένως, αλλά και στο σπίτι .....θέρμανση με το δελτίο].

Κοίτα τώρα τι κάθομαι και σκέφτομαι...

Ρωτούν οι φίλοι μου

Πρίν απο λίγα χρόνια προτού ενσκύψει η καταστροφή μας η μπλογκόσφαιρα σαν το καινούργιο κοσκινάκι στα καθ' ημάς ήταν ενα ομορφο χωριό μάλλον ενας κήπος που φυτρώνανε ολων των ειδών τα λουλούδια.
Ειχε μια αθωότητα, μια χαρα της επικοινωνίας με άγνωστες και άγνωστους που έφεραν ευφάνταστα, κωμικά, ποιητικά ,πιο σκοτεινά , πολιτικά, κ.α .ονόματα το κάθε ''σπίτι''.

Θυμάμαι  πχ.τον ''βλαχοκυριλέ'' [ και Νου Δου και λάιτ] που χάθηκε και ισως ταξιδεύει με άλλο nickname στο διαδίκτυο, η και καθόλου πιά με την μορφή που τον γνώρισα.
Μέχρι και ..κυβέρνηση του μπλογκοχωριού φτιάξαμε ..[.http://pentanostimi.blogspot.gr/2008/10/blog-post_04.html] μια ομάδα μπλόγγερς.
Απο τότε πέρασε σαν οδοστρωτήρας ο χρόνος .Εγιναν πολλά, και για τον καθένα χωριστά.Κάποιοι εφυγαν μακριά [οπως ο Μοναχικός Λύκος]εκει που ολοι μόνοι θα βρεθούμε.Αλλοι συναντιόμαστε στους δρόμους  και σε παρέες. Αλλοι ποτέ, μερικές φορες συναπαντιώμαστε διαδικτυακά. Ηρθαν πολλοι καινούργιοι. Μεγάλωσε πολυ το χωριό κι έγινε αχανές πια. Νέοι φίλοι, νεες κοινότητες.

Με ρωτούν οι φίλοι γιατι δεν γραφω συχνά, πού χάθηκα. Οπως και άλλοι.Σχεδόν όλοι ''είμαστε εδώ'',δίνοντας βάρος σε άλλα πράγματα, ή μιλώντας ο καθένας οταν αισθάνεται οτι έχει κάτι να πει.
 Μοιράζοντας δίκαια τις σκέψεις και οσα θελει να μοιραστεί με τους κανονικούς [στη ζωή] και τους παλιούς και νέους διαδικτυακους φίλους.

4 Δεκέμβρη

4 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

του Νίκου Κυριακίδη

Στο επόμενο λεπτό κρατούσε

δυο νεκροκεφαλές

μιαν αποξηραμένη καρδιά

και δεν υπήρχε κανένα πεπρωμένο.

Φορούσε ένα σώμα του καπνού

μακριά στενά παντελόνια

τα κούμπωνε ο άνεμος.

Φορούσε μικρά τρύπια καλτσάκια

τα τρώγαν τα σκληρά παπούτσια

-τα καρφιά τους, ιδίως-

''Θα λύσουμε την παρεξήγηση''

Χειμωνιάτικος ήλιος να πεθαίνεις κοκκινισμένος

αρραβώνες να πεθαίνεις λησμονημένος.

Όμως δεν μιλάμε για νεκρούς

-αυτοί κόβουν βόλτες ανάμεσα σε παλιά κόκκαλα και φλυαρίες-

Δεν χρωματίζουμε το σπίτι

άβαφο αστόλιστο μένει εξόν

καμιά κορδέλα κόκκινη στη πόρτα, σα κλείσιμο ματιού.

Δεν προγραμματίζουμε να κοροιδέψουμε την πείνα

την πείνα τη σέβεσαι :

τα άγια των αγίων.

Ο πόνος σαν σκια είμαστε εμείς.

Το σώμα μας, μια γλώσσα τσαχπίνικα βγαλμένη όξω

ν΄απαντάει στις Γραφές.

Η ψευδαίσθηση...

ένας έρωτας που δεν υπήρξε παρα για μισή ώρα στο ρολόγι.

''Παναγιώτα σε 64 χρόνια

θα σκοπεύσουν τον μικρό που τη γλύτωσε,

γράφτο κάπου.

Να μη βρεθεί στο κέντρο τέτοιες μέρες

νάναι κάπου αλλού''

H ντροπή του να είσαι φτωχός

Το θέμα με είχε απασχολήσει και παλιότερα.Το γεγονός δλδ πως κανένας δεν δήλωνε  ''φτωχός'' ακόμη  κι αν το εισόδημά του τον κατέτασσε στα χαμηλά οικονομικά στρώματα. Για δεκαετίες  με την επίπλαστη και πλαστική... οικονομική ευχέρεια και με την,  ώς ενα βαθμό ισχύουσα ,΄΄κοινωνική κινητικότητα'', ελάχιστοι τοποθετούσαν τον εαυτό τους στους φτωχούς.

Αλλωστε το γεγονός οτι τα παιδιά ζούσαν  ή ηλπιζαν βάσιμα να ζήσουν καλύτερα απο τους γονείς τους , συνηγορούσε στην άρνηση και την αποκήρυξη της καταραμένης φτώχειας.

Ωστότο,εδω και τρία χρόνια, ισως και λιγο νωρίτερα, ήρθαν τα πάνω-κάτω.

Παλαιοφτωχοί και νεόφτωχοι  ζούν το καθημερινό βασανο της επιβίωσης .Ονειρα συντρίφτηκαν περιουσίες χάθηκαν, πλήθυναν απελπιστικά οι στρατιές των ανέργων.

Βλέπεις ανθρώπους παραζαλισμένους απο τα χαστούκια της εξαθλίωσης  να μην ξέρουν ποιοί είναι και πού πάνε. Ο ισχνός μισθός, οταν υπάρχει, το μαγαζί που έκλεισε, οι συνθήκες δουλειάς [απασχόλησης] με την απόλυση  μόνιμη απειλή, τα δάνεια που δεν αποπληρώνονται, οι νέοι που δεν δουλευουν και δεν ελπίζουν, συνθέτουν το μεγαλύτερο κομμάτι του παζλ  της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας.

Δύσκολο να αυτοπροσδιορισθεί ο μικρομεσαίος που βρέθηκε αίφνης στην κάτω μεριά της κοινωνικής πυραμίδας , ως φτωχός. Μαζι με αυτους που εξαρτώνται απο ενα μεροκάματο, οπουδήποτε.Μαζι με αυτούς που τον χώριζαν κάποια κοινωνικά στερεότυπα.

Δύσκολα ενας νέος με ή χωρίς σπουδές που εχει τη στήριξη της οικογένειας ακόμη, να αυτοπροσδιορισθεί φτωχός. Αυτός που σχεδόν τα είχε όλα και σχεδίαζε με [βάσιμες] ελπίδες το μέλλον του. Κι ομως είναι.

Ειναι ενα ''εμπόδιο'' αυτη η άρνηση στο να συνειδητοποίησει ο σημερινός εργαζόμενος η άνεργος πού ακριβώς ανήκει. Ποια είναι η σημερινή κατάστασή του .Ισως το μουδιασμα που παρατηρείται στην ελληνική κοινωνία παρα τον βομβαρδισμό απο ανάλγητα και ατελείωτα μέτρα να οφείλεται και στο γεγονός οτι χρειάζεται καποιος χρόνος  για να αντιληφθεί κανείς πού βρίσκεται και να συνειδητοποιήσει πως τιποτα δεν ειναι οπως πριν και τιποτα δεν προκειται να αλλάξει αν  δεν αντιδράσει ο ίδιος και οχι δια αντιπροσώπου.

Tα ν- Εύρα μου

...Ευρώ...

ΥΠΕΡ-ευρώ

 ΑΝΤΙ-ευρώ

ΔΙΑ-ευρώ

ΜΕΤΑ-ευρώ

 ΕΞΩ-ευρώ

 ΜΕΣΑ-ευρώ

ΑΝΑ-ευρώ

 ΚΑΤΑ-ευρώ

 ΕΔΩ-ευρώ

 ΕΚΕΙ-ευρώ 

ΑΜΑΝ, ΕΥΡΏ!...

αει σιχτιρ ευρώ

To εκκαθαριστικό μου και εγω

Ο φοροτεχνικός ήταν σαφής.....Πριν έρθετε, πάρτε μαζί σας και κανένα ηρεμιστικό, υπογλώσσιο, ο,τι σας βρίσκεται τέλος πάντων...
Σήμερα έμαθα οτι είμαι πλούσια και δεν το ξέρω η κουτή....Κι όχι μόνο εγώ αλλά και η μητέρα μου, ο άνεργος γιός μου, ο φίλος μου ο ψιλικατζής και η θεία μου στο χωριό.
Τρείς φορές περισσότερο φόρο θα πληρώσουμε απο πέρυσι, απεφάνθη ο λογιστής.Α,μην κάνετε έτσι, ολοι το ίδιο παθαίνουν στην αρχή ,με το άκουσμα του ποσού....΄Τι να πεί ο άνρθωπος.

Πάτε καλά ρε;΄
Με τι λεφτά θα πληρώσουμε τους υπέρογκους φόρους που ανάθεμα κι άν εχει πληρώσει  ποτέ του τόσα μεγαλογιατρός  και λοιποί φοροφυγάδες που δηλώνουν όσα και μια καθαρίστρια....
Κι επειδή εσεις είσαστε ανίκανοι να πατάξετε την φοροδιαφυγή [ χα χα] τόοοοσα χρόνια, πρέπει εμεις να πάθουμε εγκεφαλικά; Γιατί σας πληρώνουμε τόσα χρόνια?
Αχρηστοι. λαμόγια , επικίνδυνοι και μόνο που κυκλοφορείτε.
Περιμένετε έσοδα ε? για να σωθεί η πατρίς? Να τα δώσετε όσοι τα φάγατε λαός και κολονάκι μαζί] εμείς που δεν φάγαμε απο κανέναν ,και μείναμε χωρίς μία, με τι να ΣΑΣ πληρώσουμε?
Να δημεύσετε περιουσίες μεγαλοφοροφυγάδων, να κόψετε το λαιμό σας . Μην περιμένετε ολοι να πηδάμε απο τα μπαλκόνια η να πέφτουμε απο ταράτσες.
Περιμένετε να μας εξοντώσετε με αυτοκτονίες και εγκεφαλικά...Αρκετούς φάγατε ως τώρα....

Σας εχω νέα.
Δεν υπάρχουν λεφτά για υπερφόρους.Δεν εχουμε και δεν πληρώνουμε . Τέρμα τα αστεία.

Υπάρχουν και το καλοκαίρι άνθρωποι που πεινάνε...

-Μαθαίνω πως υπάρχει  stock απο τρόφιμα στην εκκλησία, σε φιλανθρωπικές κινήσεις τα οποία εχουν συγκεντρωθεί απο σουπερ μάρκετ [απο προσφορές καταναλωτές δλδ] και κάποιοι τα αποθηκεύουν είτε γιατί πάνε διακοπές είτε γιατί τους τελείωσαν οι πεινώντες....
Οι γυναίκες που μαγειρεύουν εθελοντικώς για τους φτωχούς πάνε στο χωριό τους και οι πιο τυχερές στη θάλασσα.Μένουν τα ρύζια, τα μακαρόνια, οι φακές, το γάλα σε κούτες.  Ο κόσμος  ομως εξακολουθεί να πεινάει είτε ήρθε καλοκαίρι είτε όχι.  Οργανώστε το καλύτερα, η αλληλεγγύη δεν πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα των αλληλέγγυων....

Σινούκ ρεφενέ

Aντιγραφή [copypaste]
 απο τον  κατ' ευθημισμόν
''Μάλλον Ακίνδυνο- Zaphod-Γαλαξιάρχη


Με τα φτερά της νίκης ο Σύριζα, ετοιμάζεται με φιέστες Ζίζεκ να αναλάβει την εξουσία μίας σμπαραλιασμένης χώρας, με την κοινωνία βουτηγμένη στην παράνοια και την ανασφάλεια. Ωστόσο, οι εκπτώσεις στις προγραμματικές του δεσμεύσεις έχουν αρχίσει να βγάζουν μάτι. Ο δε στόχος της “Κυβέρνησης της Αριστεράς” κινδυνεύει άμεσα να μετατραπεί σε ανέκδοτο, τόσο λόγω της διολίσθησης του Σύριζα προς το Κέντρο, όσο και της εγκληματικής στάσης των υπόλοιπων πόλων της Αριστεράς, την Δημ.Αρ. και του ΚΚΕ. Ας κάνουμε όμως μία υπόθεση εργασίας ότι αυτή η ιστορική “Κυβέρνηση της Αριστεράς” διαμορφώνεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο στις 18 Ιουνίου.

Μια νύχτα -όχι τόσο- μαγική σαν την Αργεντινή

Έγραφα πριν δύο χρόνια (λίγο πριν υπογράψουμε το πρώτο Μνημόνιο), ότι το σενάριο της Αργεντινής, δηλαδή η “πτώχευση μετά το ΔΝΤ” θα είναι τοχειρότερο δυνατό. Δυστυχώς, μετά τα δύο χρόνια εφαρμογής δύο μνημονίων κι ενός μεσοπρόθεσμου προγράμματος, οι προβλέψεις πέφτουν αρκετά μέσα. Η παραγωγική υποδομή είναι διαλυμένη. Οι πλούσιες ελίτ, αλλά και οι μικρότεροι παρασιτικοί οργανισμοί τους, έχουν σηκώσει την μπάνκα. Η δημόσια περιουσία αξίζει μία χούφτα παλιές καλές δεκάρες…

Στο δεδομένο περιβάλλον η ενδεχόμενη πτώχευση είναι ένα ομολογουμένως εφιαλτικό ενδεχόμενο. Τη στιγμή μάλιστα που το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, συνεχίζοντας το θεάρεστο έργο τους κάνουν τα αδύνατα δυνατά να ολοκληρώσουν την διάλυση και να σπρώξουν στο εξωτερικό όσα περισσότερα κεφάλαια μπορούν, ακόμη και τώρα που δεν κυβερνούν. Έχουμε ξεπεράσει το στάδιο όπου οι πολιτικές τους ήταν εγκληματικές για την κοινωνία κι έχουμε φτάσει στο σημείο που έχουν αρπάξει τη βενζίνη και το στουπί και κατακαίνε τα πάντα.

Σε αυτήν την ιστορική φάση, οποιαδήποτε υπόσχεση σύντομης αποκατάστασης των ανισοτήτων -πόσο μάλλον αποκατάστασης των εισοδημάτων- είναι πολύ απλά ψευδής. Από οποιαδήποτε οδό. Είτε κοινοβουλευτική, είτε επαναστατική. Είτε με ρήξη, είτε με “επαναδιαπραγμάτευση”. Με λίγα λόγια, όποιος κρύβει τη σκληρή πραγματικότητα που έρχεται, παίζει κι αυτός με τη φωτιά.

Τούτος είναι και ο μεγάλος κίνδυνος που αντιμετωπίζει ο Σύριζα, μπροστά στο διαχειριστικό πρόβλημα της μαζικής εισροής ψηφοφόρων που δεν ανήκουν ιδεολογικά στην Αριστερά. Εδώ είναι και το σημείο που ενδέχεται να πατήσει την μπανανόφλουδα.

Ο κόσμος δεν είναι ηλίθιος κι ας προσπαθήσουν να πείσουν για το αντίθετο. Όχι βέβαια ότι έχει εκλείψει η βλακεία, η οποία παραμένει παντοδύναμη. Ωστόσο τα εκλογικά αποτελέσματα της 6ης Μαΐου δείχνουν ότι η τρομοκρατία δεν έχει επιβληθεί κατά κράτος στη συλλογική νοημοσύνη. Το διακύβευμα αυτή τη στιγμή είναι η αξιοπρέπεια. Τόσο απλά. Και σε αυτήν τη συγκυρία ο Σύριζα έχει ένα μεγάλο προσόν: μπορεί να υποσχεθεί την άμεση αποκατάστασή της. Το κυριότερο; Έχει όλη τη δυνατότητα να το πετύχει. Αρκεί να…

Αρκεί να μιλήσει ξεκάθαρα και με σκληρά λόγια για την μεταβατική φάση που θα ακολουθήσει. Αν καταφέρει να κάνει συμμέτοχη την κοινωνία στην οικονομική ανόρθωση και να μοιραστεί ένα κοινό όραμα, θα κερδίσει το στοίχημα. Είναι όμως το πιο ριψοκίνδυνο των στοιχημάτων αυτό το συγκεκριμένο.
Αρκεί να προχωρήσει αμέσως τις νομικές διαδικασίες για την απόδοση δικαιοσύνης και την παραδειγματική τιμωρία πολιτικών και ιδιωτών που έφεραν την οικονομία σε αυτά τα χάλια και την κοινωνία σε αυτό το χάος. Το σύνθημα “αλήτες κουφάλες, έρχονται κρεμάλες” δεν είναι επαναστατικό. Είναι προμήνυμα οχλοκρατίας που αποφεύγεται μόνο με την απόδοση πολιτικής, ποινικής και κοινωνικής δικαιοσύνης.
Αρκεί να συγκρουστεί την επόμενη κι όλας μέρα με τα ιδιωτικά συμφέροντα που ροκάνισαν τα δημόσια ταμεία και διάλυσαν τον παραγωγικό ιστό της χώρας. Χωρίς μαζικές δημεύσεις και κοινωνικοποιήσεις δεν πρόκειται να πετύχει τίποτε. Οι ιδιώτες έχουν μυριστεί αίμα και δεν θα κάνουν πίσω αν δεν χορτάσουν τη δίψα τους.
Αρκεί -και αυτό είναι το δυσκολότερο- να σπάσει το κομματικό απόστημα του Κράτους και αποκόψει τη φασιστική γάγγραινα του αστυνομικού παρακράτους. Με το μαχαίρι. Ένα λάθος που δεν διορθώθηκε μετά τη Χούντα, από έναν Καραμανλή που δεν είχε κανένα λόγο να εκδημοκρατίσει (πέρα από τα προσχήματα) την κεντρική εξουσία. Ένα λάθος που ο μετρ της πολιτικής διαπλοκής, Ανδρέας Παπανδρέου, μετέτρεψε σε πανίσχυρο και ταυτόχρονα νοσηρό μηχανισμό. Κατανοητό ενδεχομένως το αρχικό μορατόριουμ με την βαθιά πασοκική συνδικαλιστική γλίτσα, για την ελαχιστοποίηση των μετώπων. Αλλά μία ολιγωρία απέναντι στον κρατικό και παρακρατικό μηχανισμό θα οδηγήσει στην προδιαγεγραμμένη και εξασφαλισμένη αποτυχία, οποιουδήποτε εγχειρήματος.
Δύσκολο; Όχι μόνο δύσκολο. Πραγματικό παλούκι.

Αλλά να το πούμε ξεκάθαρα:

Αν δεν καταφέρει η λεγόμενη “Κυβέρνηση της Αριστεράς” όλα τα παραπάνω, τότε ένα πράγμα μπορούμε να υποσχεθούμε. Σινούκ ρεφενέ, για ασφαλείς απογειώσεις από τις στέγες των κυβερνητικών κτιρίων. Καλώς ή κακώς, το μπούμπερανγκ φτιάχτηκε για να γυρνάει στον ρίπτη. Ελπίζω τα παλικάρια της Κουμουνδούρου να το γνωρίζουν αυτό…

Ζaphod

Σταματήστε για λίγο τα talk shows ρε παιδιά...

...Σταματείστε επιτέλους την πολυλογία ΣΤΗΝ ΤΗΛΕΌΡΑΣΗ που υποκρύπτει ''απορία ψάλτου βήξ'' και ''άλλαλόγιαναγαπιόμαστε''
σταθείτε ,για ένα λεπτό στην εθελουσία έξοδο απο τη μια και μοναδική ζωή
συνανθρώπων μας απεγνωσμένων σε ολη τη χώρα!

Μεγαλώνει η γραμμή των αυτόχειρων-δολοφονημένων καθημερινά!
Και η απελπισία των εξαθλιωμένων οικονομικά
Ερχονται και τα  νέα χαράτσια και τα εκκαθαριστικά της εφορίας θα μας καλούν να πληρώσουμε
απο αυτά που δεν εχουμε. ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΕΡΓΟΙ ΚΑΙ ΟΙ ΠΑΜΠΤΩΧΟΙ.

Το θέμα ειναι για αυτά ΤΙ ΛΕΣ???

Nτεζαβί κανονικό

Στην προεκλογική καμπάνια του ΠΑΣΟΚ

μπαίνει με τα ...μπούνια ο Λαλιώτης

Συγνώμη, τι μέρα είναι, τι ώρα είναι και ποιά χρονιά?

Παρουσίαση ποιητικής συλλογής

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΗΤΙΚΗΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ "ΤΗΣ ΜΑΚΡΙΝΗΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΖΕΣΤΗ Η ΑΓΚΑΛΗ" 
[Art bar ποιήματα και εγκλήματα, Αγίας Ειρήνης 17]

Παρασκευή 1 Ιούνιος 2012 9:00 μμ

Οι ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ σας προσκαλούν στο art bar ποιήματα και εγκλήματα, Αγίας Ειρήνης 17 (μεταξύ Αθηνάς και Αιόλου), Μοναστηράκι την Παρασκευή 1 Ιουνίου στις 9:00 μ.μ. στην παρουσίαση της ποιητικής συλλογής του ΔΗΜΗΤΡΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗ "Της μακρινής της θάλασσας είναι ζεστή η αγκάλη" από τον Κώστα Μπαϊρακτάρη, τον Βαγγέλη Αμπουλό και τον Χρήστο Μωρίκη.

Ευθανασία , ΤΟ... κοινωνικό μέτρο

Εναν -εναν μας ξεπαστρεύουν δια της αυτοχειρίας-δολοφονίας...

Πόσοι  ακόμη θα θυσιαστούν στο βωμό του Μινώταυρου της κρίσης ΤΟΥΣ

Πόσο αδηφάγο θα αποδειχθεί [και πάλι] ΤΟ ΤΕΡΑΣ

Οσο αισθάνονται οτι δεν θα τιμωρηθεί κανείς, οτι οι υπεύθυνοι θα συνεχίσουν την πλουσιοπάροχη,απληστη ζωή τους χωρίς συνέπειες

...κατηγορώντας μάλιστα για λαικισμό οποιον τολμά να τους πετάει στα μούτρα

τα εγκλήματά τους

Τι δεν καταλαβαίνεις;΄Τι....ΔΕΝ ...ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙΣ;

γράφει ο γαλαξιάρχης*     Ένατη ημέρα ακυβερνησίας. Δεν έφαγαν ακρίδες τα σπαρτά μας, οι ουρανοί δεν βρέχουν βατράχια και στα ποτάμια δεν ρέει αίμα. Όμως μη γελιόμαστε. Στην κοινωνία κυριαρχεί ο φόβος, ο ζόφος και η παράνοια. Τόσα χρόνια ψέμματος, αυθαιρεσίας, υποκρισίας και απύθμενης βλακείας, είχαν ανυπολόγιστα αποτελέσματα σε ένα περιβάλλον τόσο βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης. Μία εβδομάδα μετά τις εκλογές, όλοι προσπαθούν ακόμη να καταλάβουν τι ακριβώς συνέβη. Ήταν η πρώτη φορά, μετά την ιστορική πιρουέτα του ΠΑΣΟΚ με το μνημόνιο, οπότε η κοινωνία άρχισε να παίρνει μία ιδέα από τη γενική εικόνα. Ο ψηφοφόρος πήρε μία μυρωδιά για το τι επιζητά ο διπλανός του. Τόσο το ΠΑΣΟΚ, όσο και η Νέα Δημοκρατία αποφάσισαν να γράψουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους αυτούς που τους ψήφισαν και να υπηρετήσουν -υποτίθεται- εκείνους που δεν τους ψήφισαν. Πώς αλλιώς να μεταφράσεις τη μετεκλογική ρητορική τους “πήρα-το-μήνυμα-και-θα-αλλάξω”, βάση της οποίας όσα έκαναν πριν τις 6 Μαΐου ήταν όλα λάθος, ή τουλάχιστον δεν τα ενέκρινε ο κυρίαρχος λαός; Όπως είπε ο Μαρξ (όχι ο Κάρολος, ο άλλος, ο καλός): «Αυτές είναι οι απόψεις μου κι αν δεν σας αρέσουν έχω κι άλλες».

Να παρέμβη η ΕΣΗΕΑ!

''Η ΕΙΔΗΣΗ δεν είναι ότι οι της Χρυσής Αυγής ζήτησαν από τους δημοσιογράφους να σηκωθούν όρθιοι αλλά ότι οι δημοσιογράφοι σηκώθηκαν ΟΡΘΙΟΙ''  [Αλφαβιτα]

Ειναι ενα γεγονός που δεν πρέπει να περάσει ''στα ψιλά'' ουτε να σκεπαστεί απο τον κουρνιαχτό των ημερών μετά τον πολιτικό σεισμό των εκλογών.

''Ολοι όρθιοι, ερχεται ο αρχηγός'' το παράγγελμα του χραυσαυγίτη προς τους δημοσιογράφους ....πρωτοφανές στα ελληνικά χρονικά

Αμεσα να στηλιτευτεί η απρέπεια [δεν βρίσκω προχειρη άλλη λέξη]

Αμεσα να πάρουν μάθημα οι νεοεισερχόμενοι στη βουλή [που τους έστειλε ενα κομμάτι του λαού βέβαια....]

Πίσω απο τις λέξεις...για την εκλογική τακτική του ΣΥΝ

Πίσω από τις λέξεις…                            
της Δέσποινας Κουτσούμπα*

Με τον Αλέξη Τσίπρα είμαστε συνομήλικοι. Ίσως γι’ αυτό να μπορώ να του κάνω κριτική στα ίσα. Πάντοτε, άλλωστε, λέω τη γνώμη μου στους ανθρώπους στα ίσα. Αν δεν μπορώ, τότε φροντίζω να μην τους μιλάω καθόλου.
Στην πολιτική, όπως και στη ζωή, αν δεν κοιτάς εκεί που θες να πας, θα πας εκεί που κοιτάς. Ακόμη χειρότερα, όταν ξεκινάς να πηγαίνεις κάπου, αλλά στην πορεία αποφασίζεις να ακολουθήσεις έναν δρόμο που νομίζεις ότι είναι πιο σύντομος, μπορεί τελικά να χαθείς.
Αυτά σκεφτόμουν βλέποντας την τηλεοπτική συνέντευξη του Προέδρου του ΣΥΝ στην Πρωινή Εκπομπή της ΝΕΤ. Στη διάρκειά της απάντησα μερικά ερωτήματα που με απασχολούν εδώ και καιρό σε σχέση με την πολιτική στάση της ηγεσίας του ΣΥΝ. Μεταξύ αυτών, και το ερώτημα πώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιούν στελέχη του ΣΥΝ το καθεστωτικό επιχείρημα περί «χρήσιμης ψήφου» για να κόψουν ψήφους από τα αριστερά τους, κυρίως από την ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Με πόση ευκολία χρησιμοποιούν δηλαδή το ίδιο επιχείρημα που τόσα χρόνια χρησιμοποιούσαν τα κόμματα των εναλλάξ κυβερνήσεων εναντίον τους!

Τελικά φαίνεται πως όταν όμως μπλέκεις τις λέξεις κυβέρνηση, κέντρο και Αριστερά στην ίδια φράση, τότε πολύ εύκολα από την «κυβέρνηση με κέντρο την Αριστερά» μπορεί να διολισθήσεις στην «κυβερνητική κεντροαριστερά». Και τότε ξαφνικά δεν έχεις πρόβλημα να χρησιμοποιείς όχι μία, αλλά πολλές καθεστωτικές ορολογίες…

Της μακρινής της θάλασσας είναι ζεστή η αγκάλη

''Της μακρινής της θάλασσας είναι ζεστή η αγκάλη'' 


Ειναι ο τίτλος της  δεύτερης ποιητικής συλλογής του ψυχίατρου,ψυχοθεραπευτή ,ηθοποιού [και φίλου μου ], Δημήτρη Οικονομίδη
Κυκλοφόρησε πριν λίγες  ημέρες απο τις εκδόσεις Γαβριηλίδη*
   

ενα μικρό δείγμα της ποίησης του Δ.Οικονομίδη

Το κορίτσι που έπαιζε άρπα

Με τις αχτίδες των αστεριών

Στους πόσους νεκρούς ''καίγονται'' ;

Δελτίον αυτοκτονησάντων

Μετά το Δημήτρη Χριστούλα ,ενας δάσκαλος ο Σάββας Μετοικίδης, αγωνιστής πρωτοπόρος και αγαπητός στους συναδέλφους του εβαλε τέλος στη ζωή του αφήνοντας σημείωμα πολιτικής διαμαρτυρίας [πολιτική διαμαρτυρία η ίδια η αυτοχειρία του]

Πόσοι άλλοι ; Πόσοι ακόμα;

Πόσο ακόμα;

Δεν έχω χρόνο ,μάτια μου

Κείμενο από τον Mario de Andrade (Ποιητή, συγγραφέα, δοκιμιογράφο και μουσικολόγο από τη Βραζιλία).


«Μέτρησα τα χρόνια μου και συνειδητοποίησα, ότι μου υπολείπεται λιγότερος χρόνος ζωής απ' ότι έχω ζήσει έως τώρα...
Αισθάνομαι όπως αυτό το παιδάκι που κέρδισε μια σακούλα καραμέλες: τις πρώτες τις καταβρόχθισε με λαιμαργία αλλά όταν παρατήρησε ότι του απέμεναν λίγες, άρχισε να τις γεύεται με βαθιά απόλαυση.
Δεν έχω πια χρόνο για ατέρμονες συγκεντρώσεις όπου συζητούνται, καταστατικά, νόρμες, διαδικασίες και εσωτερικοί κανονισμοί, γνωρίζοντας ότι δε θα καταλήξει κανείς πουθενά.


Δεν έχω πια χρόνο για να ανέχομαι παράλογους ανθρώπους που παρά τη χρονολογική τους ηλικία, δεν έχουν μεγαλώσει.


Δεν έχω πια χρόνο για να λογομαχώ με μετριότητες.
Δε θέλω να βρίσκομαι σε συγκεντρώσεις όπου παρελαύνουν παραφουσκωμένοι εγωισμοί.
Δεν ανέχομαι τους χειριστικούς και τους καιροσκόπους.


Με ενοχλεί η ζήλια και όσοι προσπαθούν να υποτιμήσουν τους ικανότερους για να οικειοποιηθούν τη θέση τους, το ταλέντο τους και τα επιτεύγματα τους.


Μισώ, να είμαι μάρτυρας των ελαττωμάτων που γεννά η μάχη για ένα μεγαλοπρεπές αξίωμα. Οι άνθρωποι δεν συζητούν πια για το περιεχόμενο... μετά βίας για την επικεφαλίδα.


Ο χρόνος μου είναι λίγος για να συζητώ για τους τίτλους, τις επικεφαλίδες. Θέλω την ουσία, η ψυχή μου βιάζεται...Μου μένουν λίγες καραμέλες στη σακούλα...


Θέλω να ζήσω δίπλα σε πρόσωπα με ανθρώπινη υπόσταση.
Που μπορούν να γελούν με τα λάθη τους.
Που δεν επαίρονται για το θρίαμβό τους.
Που δε θεωρούν τον εαυτό τους εκλεκτό, πριν από την ώρα τους.
Που δεν αποφεύγουν τις ευθύνες τους.
Που υπερασπίζονται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια
Και που το μόνο που επιθυμούν είναι να βαδίζουν μαζί με την αλήθεια και την ειλικρίνεια.


Το ουσιώδες είναι αυτό που αξίζει τον κόπο στη ζωή.
Θέλω να περιτριγυρίζομαι από πρόσωπα που ξέρουν να αγγίζουν την καρδιά των ανθρώπων...
Άνθρωποι τους οποίους τα σκληρά χτυπήματα της ζωής τους δίδαξαν πως μεγαλώνει κανείς με απαλά αγγίγματα στην ψυχή.


Ναι, βιάζομαι, αλλά μόνο για να ζήσω με την ένταση που μόνο η ωριμότητα μπορεί να σου χαρίσει.
Σκοπεύω να μην πάει χαμένη καμιά από τις καραμέλες που μου απομένουν...Είμαι σίγουρος ότι ορισμένες θα είναι πιο νόστιμες απ'όσες έχω ήδη φάει.


Σκοπός μου είναι να φτάσω ως το τέλος ικανοποιημένος και σε ειρήνη με τη συνείδησή μου και τους αγαπημένους μου...»

Οι γέροι αυτοκτονούν οι νέοι μεταναστεύουν η σαπίζουν

Αλλη μια αυτοκτονία χθές απελπισμένου ανθρώπου, 52 χρόνων.Γράφτηκε πως είχε ψυχολογικά προβλήματα,κατάθλιψη.Καθημερινά σχεδόν και σε ολη την Ελλάδα της κρίσης και της εξαθλίωσης καταγράφονται παρόμοια ''περιστατικά''...Τις τελευταίες ημέρες καταγράφηκαν και άλλες δύο ,εκτός του 52χρονου, αυτοκτονίες συνανθρώπων μας πάνω απο 75 χρόνων.Ολοι σίγουρα θα είχαν ΄΄ψυχολογικά προβλήματα'' τα οποία κάτω απο το βάρος της διάλυσης της ζωής τους είτε για οικονομικούς λόγους είτε γιατί δεν αντέχουν αυτό τον αβίωτο βίο,αποφάσισαν να εγκαταλείψουν το μάταιο τούτο κόσμο.Προηγήθηκαν και άλλες αυτοχειρίες τα δύο τελευταία χρόνια,και η πρόσφατη συμβολική πολιτική αυτοχειρία του Δημήτρη Χριστούλα στην Πλατεία Συντάγματος.


Θυμήθηκα την Πηνελόπη Δέλτα η οποία  αυτοκτόνησε με δηλητήριο στις 27 Απριλίου 1941 ,τη μέρα τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής κατέλαβαν την  Αθήνα .Οι γνώστες θα πούν πως ήταν μια ευαίσθητη,ιδιαίτερη περίπτωση η γνωστή συγγραφέας.Ναί ,αλλά οι ευαίσθητοι συνάνθρωποί μας προχωρούν σε τέτιες εθελούσιες αναχωρήσεις,τηρουμένων των αναλογιών κάθε ιδιαίτερης ''περίπτωσης''. Αλλά αυτά ειναι ζητήματα των ειδικών και δεν μπαίνουμε στα χωράφια τους.