20/7/14

Xάσμα γενεών



Οι γέροι στο μπαλκόνι
απογευματινός καφές

Ησυχία. Βολική καρέκλα

Μέσα  στριφογυρνάει
μια  μύγα
στο δωμάτιο φτεροκοπάει  μια χρυσόμυγα

Σπαρταράει στο τζάμι

-Του πήγες καφέ;
-Δεν τον ήπιε.

Kάρμα


Συνέβη στις διαδικτυακές λεωφόρους
 στις α-κοινώνητες επικοινωνίες
αγνώστων περιπατητών
Συμβάν ασύμβατον
 άυλο ,ασώματο
εμφορτο πάντως
 ''αληθινών '' μηνυμάτων
Αταίριαστα
 μυστικά  εξομολογήσεις
 πανάρχαιες  ανάγκες
εκτοξευμένες στο  απειρο
Πόσα λογισμικά  πόσες εφαρμογές
χρειάστηκαν
 για να σε συναντήσω;

Eν είδει τρικυμίας



Αυτόματα
δένεται ο κόμπος
κεί που  θάρρεψες
πως λύνονται οι  κόμποι
χωρίς  σπαθί

Ηχοι πολέμου
μιας παραλογισμένης πόλης
κι εικόνες -καρτ-ποστάλ
με τη σεπια του χρόνου
να τις εξωραίζει
σύμπλεγμα αξεδιάλυτο
σε εναν άγριο χορό

Κι ολα αυτα
σ΄ενα ποτήρι

Στιχάκια εν ψυχρώ

















 1.

Κενός λόγος
γλυστράει
αιωρείται
μετεωρίζεται

Αγνώριστος
θολός
περίγραμμα
κουκούλι
καυκαλο
ασκί

Με ενα
άγγιγμα
σκορπίζεται
σκόνη
φτερά
στάχτη


 2.



Κατάσταση σοβαρή, προσεχώς ανήκεστος

Πληθαίνουν τα σημάδια
-είναι και οι καθρέφτες - μάτια-
εγκλωβίζουν 
τα μέρη και το όλον

Ειναι και οι αλλαγές
-οι ''αιφνίδιες''
απώλειες

Βάδιζε αργά










Βάδιζε αργά
σαν να ήταν
 ο χρόνος
με το μέρος του
Μετρούσε βήμα-βήμα
τη σκιά του
Κόκκινα άστρα
σκίζανε
τον ουρανό
Μέσα του κοχλάζανε
μαύρες φλόγες

5/7/14

Ο φίλος τον φίλον εν κινδύνοις γιγνώσκει -[σχεδόν, πάντα]



Το ρίξαμε στη χρηστομάθεια....Υστερα απο μια δροσιστική βραδιά με φίλους όλα μοιάζουν καλύτερα. Σαν να ακουμπάς μετά απο μια μεγάλη κούραση σε ενα μαλακό μαξιλάρι  και τα ξεχνάς όλα.
Η, σχεδόν όλα...

Ενα  δίχτυ ασφαλείας  απλώνεται αόρατο να συνοδεύσει τον συνήθως, τελευταία, ανήσυχο ύπνο...
Δεν έχει σημασία τι είπες, τι είπε, τι είπαν. Μόνο που ένοιωσες οτι τα βάρη , το άχθος που εκουσίως κουβαλάς, μοιράζεται...

Για τη φιλία και την αξία της είχα πάντα μεγάλη υπόληψη. Ακόμη κι όταν κουβαλάγαμε τη γη σαν πορτοκάλι στα χέρια μας, άτρωτοι και ανυποψίαστοι νέοι , με όλη τη ζωή μπροστά μας, ακόμη κι όταν ενας μεγάλος έρωτας κυριαρχούσε και μονοπωλούσε τα πάντα. Η , σχεδόν τα πάντα...
Είναι μια απο τις αλήθειες που πίστεψα και δεν λάθεψα. Σχεδόν πάντα....

Παρασκευή βράδι, σε μιά βεράντα, απλό το δείπνο,  όμορφο κι αληθινό ''συμπόσιο'' φίλων ,με ανοιχτές καρδιές και λόγια ,και ιστορίες, και αγωνίες, και νοσταλγίες και όνειρα...[ολο και λιγότερα, αλλά πάντα , ή σχεδόν, πάντα, παρόντα...].

Τι να ζητήσεις παραπάνω στους καιρούς που ζούμε, αλλά όχι μόνο σε αυτούς, απο τη ζεστασιά και την αλήθεια δικών σου ανθρώπων που σε διάλεξαν και τους διάλεξες....[η pentanostimi , αργά αλλά σταθερά ξαναβρίσκει τον εαυτό της].


20/6/14

΄΄Οταν συναντηθούμε ξανά΄΄



Τα ''ποιηματάκια'' του Πέτρου [Θεοδωρίδη] απο τη ''Σπηλιά του Νοσφεράτου'' και νυν ''Σπηλιά του Μοντεχρήστου''....έγιναν συλλογή υπο τον τίτλο ΄΄Οταν συναντηθούμε ξανά''.
Και διαδικτυακά εδώ  και εδω 
Τα πιο πολλά ίσως τα έχω διαβάσει περιδιαβαίνοντας τη ΄΄φιλόξενη σπηλιά΄΄ εδώ και τέσσερα [;] χρόνια. Τη χάρηκα την ''εκδοση'' των ποιηματακίων του Πέτρου. Σήμερα σκάλωσα στο παρακάτω:
Περπατώντας
Τα βήματα μας, βήματα μονότονα,
σαν τους διαβάτες, που όλη νύχτα περπατάνε,
σαν τις ψυχές μας που δεν έχουν πού να πάνε.
Κι είν΄ οι αράχνες σαρκοβόρες σαν τη μνήμη.
Τα βήματά μας, βήματα μονότονα,
σα πεφταστέρια που, στον ουρανό, γλιστράνε
και σαν τους φίλους, την στιγμή που μας πουλάνε,
σα και τη νύχτα που βουλιάζει σε μια λίμνη.
Τα βήματά μας, βήματα μονότονα,
Κι αυτά τα δέντρα, όλο τα τρώνε οι τερμίτες,
που πάει η πνοή μας όταν βγαίνει από τις μύτες;
Κι είναι η ζωή μας, σαρκοβόρα, σαν την μνήμη…

27/5/14

«Γιὰ τὴ ζωή»




Ναζίμ Χικμέτ

«Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε
Πρέπει νὰ τήνε πάρεις σοβαρά,
Ὅπως, νὰ ποῦμε, κάνει ὁ σκίουρος,
Δίχως ἀπ᾿ ὄξω ἢ ἀπὸ πέρα νὰ προσμένεις τίποτα.
Δὲ θά ῾χεις ἄλλο πάρεξ μονάχα νὰ ζεῖς.

Ἡ ζωὴ δὲν εἶναι παῖξε-γέλασε

24/5/14

Και να τι θέλω τώρα να σου πω [γράμμα σε ενα ψηφοφόρο]



Ανοιχτή επιστολή σε ψηφοφόρο


Αγαπητέ μου Θανάση

Υγείαν εχω το αυτό επιθυμώ και δι' υμάς.

Σε κάθε εκλογική αναμέτρηση ,τις ατελείωτες που θυμάμαι ,ένας εκβιασμός είναι απαραίτητος. Ένα δίλλημα με επίδικο το σκοτάδι και το φώς.

Θέλω να σου πώ πως η ζωή σου ,η ζωή μας δεν κρίνεται σε μία μέρα. Απόδειξη πως όλες, μα όλες οι εκλογές, παίρνουν το χαρακτήρα που επιχειρούν να τους δώσουν οι από πάνω μαζί βέβαια με τα ενσωματωμένα ΜΜΕ. Πάντα κρίνεται κάτι τρομερό και αν δεν κάνεις αυτό που ''πρέπει'' θα έρθει ο ουρανός ανάποδα.

Για να μην πολυλογούμε λοιπόν, όλα κρίνονται κάθε μέρα. Από το πόσο συνειδητοποιείς την κατάσταση που βρίσκεσαι και πόσο αντιδράς , πόσο αντιλαμβάνεσαι τις παγίδες, τα ψέματα, την τρομοκρατία ,τη χειραγώγηση. Και προ παντός πώς και πού διοχετεύεις το θυμό και την αγανάκτηση, την απόγνωσή σου.

Τίποτα τελεσίδικο και τρομερό δεν κρίνεται σε μία μέρα. Και για να το χοντρύνουμε λίγο ''αν οι εκλογές ήταν επικίνδυνες  για το σύστημα, θα τις είχαν απαγορέψει''.....

Μάλιστα. Εύλογα θα με ρωτήσεις : ''Τότε γιατί παίρνουμε μέρος στις εκλογές, αφού δεν κρίνονται σοβαρά πράγματα για τη ζωή μας και την πατρίδα μας; ''

Πάμε στις εκλογές με επίγνωση, χωρίς φόβο ,χαλαρά, αλλά αποφασισμένοι/ες να στείλουμε μηνύματα σε πολλούς αποδέκτες. Αφού έχουμε έστω και λίγο διαβάσει προγράμματα, έχουμε διαμορφώσει μια άποψη για το τι μας εκφράζει καλύτερα, όσο γίνεται κοντά σε αυτά που κάτι λένε μέσα μας. Με λογική και συναίσθηση ευθύνης αλλά όχι όμηροι εκβιασμών και φρούδων ελπίδων.

Ξέρω, η μεγαλύτερη πληροφόρηση σου είναι από τα κανάλια και τις κοκορομαχίες των ίδιων και των ίδιων. Κάποιες άλλες φωνές όπως πχ του ΣΧΕΔΙΟΥ Β τώρα ακούστηκαν από τηλεοράσεως υποχρεωτικά, λέγω νόμου. Να σημειώσω εδώ πως τα κανάλια [θα το ξέρεις άλλωστε] είναι σε διατεταγμένη υπηρεσία στην τρόικα, η πλειοψηφία των μεγάλων τουλάχιστον.

Κι εδω ερχόμαστε στο πιο κομβικό σημείο. Στην ευθύνη μας ως πολίτες, να ψάχνουμε όλες τις πηγές ενημέρωσης, όχι μόνο στις mainstream ,να αισθανθούμε πως δεν μπορεί να πηγαίνουμε ανενημέρωτοι η υποταγμένοι σε ο,τι μας σερβίρουν. Αυτό  ισχύει για  όλα, πόσο μάλλον για την πολιτική που έχει να κάνει με ζωές ανθρώπων....

Δεν θέλω να πείσω κανέναν πως η δική μου επιλογή είναι η πιο σωστή για τους πολίτες και τη χώρα μας. Θέλω απλά, να ενημερωθείς , σκεφτείς, να μην φοβηθείς Κυρίως να μην θεωρήσεις πως  διακυβεύονται τα πάντα σε μια μέρα.... Απλά να θυμηθείς πως τη μέρα αυτή να ξεπληρώσεις τα βάσανα που σου επέβαλαν τις υπόλοιπες 364. Τους ψεύτες και τους κλέφτες τους ξέρεις, οπως κι αυτούς που στο όνομα της τιμωρίας τους μας φερνουν τη φασιστική πανούκλα μέσα στην αυλή μας.

Οι δρόμοι που ανοίγονται πάντως είναι δύο : Tο ΣΧΕΔΙΟ Α, αυτό που ζούμε δηλαδή με τα μνημόνια και την τρόικα  και οι λύσεις που προτείνονται να παραμείνουμε στη φωλιά του λύκου ,με του λύκους που μας οδήγησαν ως εδώ, την ευρώπη και το ευρώ, και το ΣΧΕΔΙΟ Β που νηφάλια και μελετημένα προτείνει εναν άλλο δρόμο , δύσκολο αλλά πραγματοποιήσιμο, να ξανα-αποκτήσυμε εμπιστοσύνη στον εαυτό μας και να χαράξουμε ενα δρομο αξιοπρέπειας με δικό μας νόμισμα .Τα μνημόνια ουτε σκίζονται ούτε διορθώνονται. Παύση πληρωμών στους δανειστές λέει το ΣΧΕΔΙΟ Β , υπερήφανο όχι στην τρόικα, εθνικοποίηση των τραπεζών και άλλα πολλά.

[για περισσότερα εδω, κάνε τον κόπο, Θανάση]


Να σε αποχαιρετήσω τώρα με το παρακάτω [για να το διασκεδάσουε και λίγο]και καλό βόλι ,Θανάση μου.









ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΑ ''ΠΑΙΔΙΑ''!

LinkWithin

http://pentanostimi.blogspot.com/2009/10/blog-post_11.html
Oι ανόητοι θεωρουν οτι το να αστειεύεσαι

σημαίνει πως δεν εισαι σοβαρός

κι οτι ενα παιχνίδι με τις λέξεις δεν αποτελει απάντηση

paul valery

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

ΔΑΝΑΗ -ΑΣ ΕΡΧΟΣΟΥΝ ΓΙΑ ΛΙΓΟ

ΑΛΛΗ ΜΙΣΙΡΛΟΥ

ΔΑΝΑΗ -ΜΙΣΙΡΛΟΥ

ΜΟΝΑΔΙΚΟ--LOU REED-PETE TAOUSEND-PALE BLUE EYES