Κάτι το ωραίον

θα το βρείτε ΕΔΩ

Αύγουστος,ενας μικρός θάνατος

Ποτέ δεν μου άρεσε ο Αύγουστος.Σημαίνει ενα τέλος.Μια απώλεια.Αρχή μιάς επιστροφής καθόλου γοητευτικής. Απο την ''ξεγνοιασιά'' και την απλωσιά,ενα μάζεμα, περιορισμός και πρέπει. Χαρτάκι με υποχρεώσεις και μισοτελειωμένες υποθέσεις που περιμένουν, ''απο Σεπτέμβρη''. Και μαζεύονται πολλά,του έσω και του εξω κόσμου. Εκ μεταφοράς. Αστο, ''απο Σεπτέμβρη.''

Βαραίνει και φορτώνει κι αυτό το να ζήσουμε προσωρινά μια ελευθερία, ράθυμα και χαλαρά, ''να περάσουμε καλά'', Αύγουστος είναι...Οφείλουμε , ειμαστε υποχρεωμένοι να ''περάσουμε καλά'' τον Αύγουστο. Τρόμος μπροστά στην υποχρεωτική  ''ευτυχία'', ενοψει μιας εξίσου τρομακτικής επιστροφής
στην καθημερινότητα, ετσι οπως τη φτιάξαμε [η μας την έφτιαξαν].

Η ζωή μας, ειναι ουσιαστικά η καθημερινότητά μας και ''οι Αύγουστοι'' το φαντασιακό μιας άλλης ζωής που θα θέλαμε...Δεν βλέπω πολλους ανθρώπους γύρω μου που επιστρέφουν στην καθημερινότητά τους
αυτές τις μέρες, με κέφι. Είτε ''πέρασαν καλά'' τον Αύγουστο είτε όχι, η  ίδια η ''επιστροφή'', το τέλος, αφήνει μια αίσθηση θλίψης.

Τώρα που φεύγει λοιπόν αυτός ο ''σκληρός Αύγουστος'' του κουνάω το μαντήλι ξαλαφρωμένη...Ας πάει στο καλό. Κρατάω την Πανσέληνο, στιγμές, ανθρώπους, αλλά ναι, ας πάει στο καλό.....

Αύγουστος ειναι.....

The Clash - London Calling

Bενιζέλος-Πολύδωρας : οι βαρυποινίτες

Τι κοινό εχουν οι δύο πολιτικοί άνδρες ;΄
Μια βαριά μοίρα ,να σηκώσουν στις πλάτες τους ,οικειοθελώς, ως νέοι άτλαντες, τις τύχες ενός λαού...,σε διαφορετικά πόστα βεβαίως....και σε διαφορετικές συνθήκες. Ωστόσο , παρά τη γεννναιοφροσύνη τους, τη θαυμαστή τους αφοσίωση στην πατρίδα ,τις υπηρεσίες τους, κάποια στιγμή και οι δύο, δημοσίως και απο του βήματος της βουλής ,δεν άντεξαν [ανθρωποι ειναι και αυτοί]και εξέφρασαν τον πόνο τους. Βέβαια, ο Βύρων Πολύδωρας ,τόφεραν ετσι οι καταστάσεις, και η εκ βαθέων εξομολόγησή του στη βουλή, ''αγγαρεία κάνω, ποινήν  εκτίω'' έγινε πανελληνίως γνωστή προκαλώντας  άφθονο γέλιο...Γράφτηκαν σχόλια επι σχολίων, καθώς μετα τη ΄΄γράνα''
το, ''αγγαρεία κάνω, ποινήν εκτίω'' , εγινε αγαπημένο σλόγκαν.
Ατυχής εν προκειμένω ο Ευάγγελος Βενιζέλος ο και, ''πρωθυπουργεύων'' , λογω Αυγούστου .
Το '' ξέσπασμά'' του κατά τη συζήτηση του πολυνομοσχεδίου που ολοκληρώνει [;΄] το αποτελείωμα των μισθωτών και συνταξιούχων , ηταν και περασμένη η ώρα, δεν εγινε ευρέως γνωστό.
Η δική του ατάκα  «βρίσκομαι σε αυτήν τη θέση χωρίς να το έχω επιδιώξει. Δε με συγκίνησε ποτέ η εξουσία, μίλησα στο όνομα της χώρας», πέρασε στα ''ψιλά''.
Τι κρίμα....Τέτια βαθιά εξομολόγηση , σε τετιες ιστορικές στιγμες να πάει άπατη, οπως και η πολιτική που νόμισε ο κ.Βενιζέλος οτι υπηρετώντας την, με νέα κόλπα επικοινωνιακά, θα πετύχει....