21/12/10

AΣΕ ΤΗ ΒΑΡΚΟΥΛΑ ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ...ΝΑ ΤΡΕΧΕΙ....



...οπου ''βαρκούλα'' ειναι η  ολη Αριστερά που νομιζει οτι ειναι υπερωκεάνειο]

by pentanostimi

[δημοσιεύτηκε στο ΔΡΟΜΟ τεύχος 44 -20/12/2010]

-Χωρίς τιμόνι,χωρίς πανιά,με σπασμένο κατάρτι,με πλήρωμα τρελαμένο απο το χωρίς πυξίδα ταξίδι.
Το πολυ-πολύ να πέσει σε καμμια ξέρα και ουτε γάτα ουτε ζημιά.Who cares μωρέ.....
Δεν θα χάσει η βενετιά βελόνι βρε αδελφέ.Ασε που, εκτός των άλλων, εμπαζε και  νερά τελευταία.Και να τα βουλώματα,και να τα μπαλώματα και να μικροεπισκευές,κόλλες,στουπια,αλλά και κουβάδες για αντληση των υδάτων.Μπάζει απο δω,μπάζει απο κει ,κουρελιάστηκε και το πανί,σαν πτώμα εντόμου αιωρέιτο εδω και καιρό στον αέρα
Ειχε κι αλλα κουσούρια  κληρονομικά ,οπως τους πολλούς καπετάνιους ενα δύο μούτσους πρόθυμους για ολα ,εναν θερμαστή χωρίς μηχανή,εναν ναύτη χωρίς τιμόνι,ενα μάγειρα, ετσι απο συνηθεια.Οι καημένοι.Με ολα τούτα πού να πάει η?Τη μια τη στέλναν για ψάρεμα κολιών ,την άλλη να ανακαλύψει την χαμένη Ατλαντίδα.
Και μπρατσέρα να ήταν θα τα είχε φτύσει.Οχι μια βαρκούλα σακατεμένη απο τα μπάρκα και τον [κακό της]καιρό.
Το καλό[?] ειναι,γιατί καθε ιστορία εχει πολλές οψεις,πως απο στραπάτσο σε στραπάτσο ,το πλήρωμα ξύνοντας τα εξανθηματα απο το σκορβούτο,φιλοσοφούσε ανευ μαλακίας και καθώς δεν ισχυε ουτε το primum vivere ante philosophare[πρώτα πρεπει να εχεις να φας και μετα φιλοσοφείς-ελευθερη μετάφραση εκ των λατινικών],τρελές ιδές κατέβαζε η κούτρα τους ενω εβλεπαν κατα καιρούς οράματα,ο καθένας το δικό του.Μεσα σε καπνούς[ειχαν τσιγάρα τουλάχιστον]και σε βρισιές[με την καλή εννοια]
εξηγούσε ο καθένας τα φαντάσματά του φωναχτά δημιουργώντας μια απίστευτη βαβέλ στη μεση του ωκεανού κι ουτε διανοήθηκε κανέις να σκάσει για να ακούσουν ολοι τη βουή της ρουφήχτρας που αντάριαζε να τους καταπιεί.
Στα ταξιδια[ο θεός να τα κάνει]συναντούσε περήφανα καράβια με τα ολα τους τα οποια το πλήρωμα καταριόταν και μουτζωνε ακατάπαυστα μεχρις εξαντλήσεως των χειρών.
Με διαφορετικές βρισιές,αλλά το μούντζωμα κοινό.Αναγνώριζαν ετσι πως ο εχθρός ηταν κοινός.Τα γρήγορα καράβια κατάφορτα με ολα τα καλά,χωρίς κινδύνους και στραπάτσα.Και με ολο το προσωπικο στη θέση του.
Μια μέρα ξύπνησαν με διαφορετική μιλιά ο καθένας απο το πλήρωμα.Αλαμπουρνέζικα,κορακίστικα κι άλλες λαλιές γεμισαν τον αέρα.Ακομη και το μεγάλο καράβι δεν το μούτζωναν πια ταυτοχρόνως και μεχρις εξαντλήσεως των χειρών,αλλά εκ περιτροπής κι οποτε τουρχόταν του καθενού.
Περιέργως η βαρκούλα,παρά τα νερά,τα ξεσκισμένα πανιά,το τρελαμένο πλήρωμα,τα αλαμπουρνέζικα,ειχε μεγαλη αντοχή,ασε που πήγαινε και μόνη της πιά χωρις να ρωτάει κανέναν.Και σιγα μην επαιρνε και απάντηση.
Οι καπεταναίοι εξυναν το κεφάλι τους για να κατεβάσουν ιδέες,οι μούτσοι βγάζαν τη δουλειά[ο θεος να την κάνει]αλλά η βαρκούλα του κεφαλιού της.
Δεν εδινε δυάρα για κανέναν πιά.Τραβούσε οπως-οπως με τη δική της πυξίδα ,με τη φαντασία της εφτιαχνε το πανί,εβαζε το τιμόνι και τη μηχανή στη θέση τους,εκλεινε τις τρύπες αφήνοντας απέξω τα νερά,ονειρευόταν  ενα ολοκαίνουργιο σκαρί.Και έτρεχε μόλα της τα κουρέλια αψυχα και εμψυχα,κι ακόμη τρέχει.
Οχι για κολιους ουτε για τη χαμένη Ατλαντίδα
μόνο για να βγεί στη στεριά και να αρχίσει νέα μπάρκα.Τέτιο πείσμα

ΒΡΕ ΚΑΛΩΣ ΤΑ ''ΠΑΙΔΙΑ''!

LinkWithin

http://pentanostimi.blogspot.com/2009/10/blog-post_11.html
Oι ανόητοι θεωρουν οτι το να αστειεύεσαι

σημαίνει πως δεν εισαι σοβαρός

κι οτι ενα παιχνίδι με τις λέξεις δεν αποτελει απάντηση

paul valery

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

ΔΑΝΑΗ -ΑΣ ΕΡΧΟΣΟΥΝ ΓΙΑ ΛΙΓΟ

ΑΛΛΗ ΜΙΣΙΡΛΟΥ

ΔΑΝΑΗ -ΜΙΣΙΡΛΟΥ

ΜΟΝΑΔΙΚΟ--LOU REED-PETE TAOUSEND-PALE BLUE EYES